Dierenkliniek De Goorn 0229 - 507 025
Dierenkliniek Hoorn 0229 - 265 005

Huid & vacht

Huidproblemen en meer

  • Huidklachten
  • Huidschimmelinfectie
  • Bijtwonden en abcessen

Huidklachten

Huidklachten is één van de meest voorkomende problemen bij onze huisdieren. Er kunnen tal van redenen zijn voor huidklachten, waaronder allergie, mijten, schimmels of bacteriële ontstekingen.

Het is altijd zaak vlooien uit te sluiten. Ook wanneer u geen vlooien ziet, kunnen zij best de oorzaak van de problemen zijn. Uw hond of kat kan namelijk een vlooienallergie hebben ontwikkeld, waardoor één enkele vlooienbeet aanleiding geeft voor zo’n twee weken lang jeuk. En dat terwijl de vlo al lang gevlogen is! Goed ontvlooien, ook in de winter, is dus een absolute must voor dieren met jeukklachten! In de kliniek zullen we de huid van uw dier uitgebreid bekijken. Indien nodig onderzoeken we met behulp van verder onderzoek of er sprake is van mijten of schimmels. Wanneer uw dier wordt verdacht van een allergie zijn er meerdere mogelijkheden.

Maar ook voedselallergieën komen regelmatig voor. Dit kan zijn op voeding dat u al jaren probleemloos heeft gegeven. Een voedselallergie is alleen uit te sluiten met behulp van een zogenaamd hypoallergeen dieet. Dit is een medicinaal voer dat alleen bij dierenartsen verkrijgbaar is. Dit dieet dient minimaal acht weken zeer serieus gegeven te worden, zonder dat er iets anders bij gegeven wordt (dus geen tussendoortjes, koekjes, etc.). Wanneer zo’n dieet geen verbetering oplevert, dan is uw dier hoogstwaarschijnlijk allergisch voor “iets” uit de omgeving. Dat kan van alles zijn: van graspollen tot huisstofmijten. Via een bloedtest kan bepaald worden voor welke stoffen uw dier allergisch is. Vervolgens kan er op basis van deze stoffen een medicijn speciaal voor uw dier worden gemaakt dat per injectie geven moet worden. In 70% van de patiënten geeft dit een verbetering. Het nadeel van deze therapie is echter de hoge kosten en het feit dat het levenslang gegeven moet worden.

Huidschimmelinfectie

Jonge en langharige katten kunnen last krijgen van een huidschimmelinfectie (dermatophytose) en worden de huid en haren aangetast door huidschimmels. Het is een aandoening met sterk wisselende symptomen.

Een huidschimmelinfectie wordt vastgesteld met microscopisch onderzoek of via een schimmelkweek. Als een kat een huidschimmelinfectie heeft, moet hij altijd behandeld worden. Huidschimmel is besmettelijk voor andere dieren, maar ook voor mensen.

Wat is de oorzaak van een schimmelinfectie?

De infectie wordt overgebracht door sporen van de schimmel. Dieren kunnen zich besmetten door contact met haren en schilfers van een ander geïnfecteerd dier of een besmette omgeving of voorwerpen, zoals:

  • Kammen
  • Borstels
  • Nagelknippers
  • Ligkussen

De sporen hechten zich aan de huid en vormen schimmeldraden die de huid en haren binnendringen. Een kat die zich goed wast, verwijdert de schimmelsporen voordat ze binnen kunnen dringen. Bij langharige katten lukt dit minder goed, daarom hebben langharige katten vaker last van huidschimmelinfecties. Een volwassen (kortharige) kat heeft een goede weerstand tegen het binnendringen van de schimmel. Bij jonge katten is deze weerstand nog niet goed ontwikkeld, daarom zijn zij ook gevoeliger voor huidschimmelinfecties. Ook als de huid beschadigd wordt door bijvoorbeeld parasieten zoals vlooien, kan de schimmelinfectie sneller aanslaan.

Wat zijn de klachten?

Katten met een huidschimmelinfectie kunnen uiteenlopende klachten hebben van een mottige vacht en enkele kale plekjes tot uitgebreide ontsteking van de huid. Ook zijn er dieren die helemaal geen huidafwijkingen vertonen, de zogenaamde dragers. Langharige katten, zoals de Perzische kat en de Noorse boskat zijn vaak zulke symptoom loze dragers.

Bij de mens wordt een huidschimmelinfectie vaak ringworm genoemd, door de ronde, zich uitbreidende en vanuit het midden genezende plekken. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, komt dit bij de kat echter maar weinig voor. Schimmel veroorzaakt in principe geen jeuk, tenzij de huidschimmelinfectie heeft geleid tot een min of meer ernstige ontsteking van de huid met ook korstvorming.

Wat moet u doen als uw kat een huidschimmelinfectie heeft?

Dieren met een schimmelinfectie moeten altijd behandeld worden vanwege het risico van besmetting van de mens en andere dieren in de omgeving van het huisdier. Niet alleen de besmette dieren (dus ook de dragers), maar ook de omgeving moeten behandeld worden. In de meeste gevallen is een langdurige behandeling nodig voordat het dier volledig vrij van schimmels is.

Bijtwonden en abcessen

Regelmatig lopen honden en katten van elkaar vechtwonden op. De vieze bacteriën op de tanden kunnen voor grote problemen zorgen!

Zelfs (of juist) wanneer er slechts een klein gaatje was, kunnen de gevolgen erg vervelend zijn. Het gaatje gaat namelijk snel weer dicht, terwijl de bacteriën nog onder de huid zitten. De bacteriën vermenigvuldigen zich en kunnen niet weg. Er komt dan vaak zwelling op die plek (zie de wang van de kat hiernaast). Verder kan er slechts aan de buitenkant een klein gaatje zichtbaar zijn, terwijl er onderhuids veel meer schade is aangericht, aan bijvoorbeeld spieren, zenuwen en/of bloedvaten. Het is daarom altijd raadzaam na een bijtincident met uw dier bij de dierenarts langs te gaan. Thuis kunt u de wond eventueel al wassen met betadine. Bij ons wordt vastgesteld wat de schade is en wordt een passende therapie vast gesteld. Veelal zal uw dier ook antibiotica nodig hebben om de eventuele bacteriën te bestrijden.

Overigens wanneer u zelf gebeten wordt, schroom dan niet om contact op te nemen met uw huisarts.

Terug naar Aandoeningen